Sposób ujmowania rzeczywistości za pomocą kamery fotograficznej stanowi dla Izabeli Rabendy nie tylko możliwość zaprezentowania autorskiej formuły estetycznej, ale także wskazuje na rodzaj jej osobistej wrażliwości. Zainteresowania autorki ogniskują się prawie wyłącznie wokół człowieka. Intymne cykle portretowe stanowią szczególny akcent w jej twórczości, zwłaszcza zaś te, które usiłują opisać naturę związku pomiędzy mężczyzną i kobietą. Te wyważone, subtelne, formalnie wyrafinowane kompozycje, sublimują istotę bliskości, tak bardzo przez nas wszystkich pożądanej. Innym obszarem zainteresowań Izabeli Rabendy jest opisywanie trudu, ale i piękna samotnej egzystencji. Liryczna opowieść o kobiecie, która wydaje się być zanurzona w medytacji nad przeżywaniem samej siebie, w oderwaniu od codziennego zgiełku – to wyjątkowy cykl obrazów, świadczący o dużych możliwościach autorki w realizowaniu ulotnych, delikatnych, tematów. Tutaj łatwo o przesadę, o banalizację. Te fotografie jednak w sposób mistrzowski budują stosowny nastrój, nie naruszając intymności fotografowanej osoby. Warto podkreślić, że nie są one inscenizacją, ale rodzajem artystycznego reportażu, w którym przede wszystkim wyczuwa się szacunek do ludzkiej podmiotowości. Fotograf zdaje się być nieobecny. Obecna jest wszechogarniająca empatia.
Piotr Komorowski
Wrocław